رخ به رخ که شدیم. . .

مَــــــــــــــــــــن مـــــــات شدم. . .

تـــــــــو اما چو پادشاهی که از این فتــــــح ها زیاد دیده،

بی اهّمـــیت رد شدی!

دیـگـــر نه اشـکـــهایــم را خــواهـی دیــد,

نه التـــمـاس هـــایم را,

و نه احســـاســاتِ ایــن دلِ لـعـنـتـی را…

به جـــایِ آن احســـاسی که کُـــشـتـی...

درخـتـی از غــــرور کـاشـتم.......!!!

هـــــــر نفـــس ، درد اســـت که می کشـــم . . .

ای کــاش یا بـــــــــــودی ، یـــــا اصـــلا نبودی . . .

ایـــــن که هســـتی و کنــــارم نیســــتی . . .

دیـــــــــوانه ام كــــــرده   

بــعـضی ها خیـــــــــلـی بــــــــــی معــرفـتــــــ اند !

آدمــــها را عـاشــق خــــــود مـــیکنند

آمـــــــــا!

خـــودشـــــان هیـــچ وقــــت عــاشـــــق نــمی شــــونـد

بـــــــــــعــــضـــــــــــــــــــــــــــی هـــــــــا . . .

شــــبــیــــه تـــــــ♥ـــو انــــــد . . . 

از تشييع جنازه مى آيم .. دلم ،

را با تمام آرزوهايش ؛ زنده به گور

کردم !