زحمـــــــت دارد...

آدم بودن را مــــــی گویم

این را میشـــــــود از مترسک هــــــــــا آموخـــــت...

آنها تمـــــام عمر می ایستند...

تــــــــــا ، آدم حسابشــــــــــــان کنند....

نفــــــــس میکشــــــم

تا بجـــــــای مــــــــرده ها

خـــــــــاکم نکــــــنند

اینــــــگونه هســــــت احـــــــــوال من

چیــــــــزی نپـــــــرس . . .

گِـــــریِـه هــــایِ شَــــبانِه اَم را اَگَــــر بـاوَر نِمی کُنــــی

اَز جــــیرجیرَک هایِ کُــــــنجِ اُتـــــاقَم بِــــپُــــــــــرس

کِـــه هَـــرشَـــــب هِِِِـــق هِــــقِ گِـــریِه یِ مَـــــــــــن

جـــــیرجیرِشـان را دَر گِـــلویِشان خَفِـــــــه می کُنَـــد...