دیــــر آمـــــدی 

مـــــزرعـه را کـــــلاغ هـا غــارت کــردنـــــد 

ایـن مـن ِ بـی تــو 

حتّــی متـــرسک ِ خـوبـی هــــم نبــــود

خداوندا !

مگر نهـ اینکهـ

من نیــــــــــــــز چـــــــــــون تــــــــــــــــــــــــــــو تنهـــــــــــــــــــایمـ

پس مرا دریابــــــــ

و بهـ سوی خویش بازگردان ،

دستان مهربانتـ را بگشا

که سختـ نیازمند آرامش آغوشتـ هستمـ

همــــیشـه دقــیقآ وقـــــتی پـُر از حـــرفی

وقتـــی بغــــض میکـــُنی

وقتـــی دآغونــــی

وقــــتی دلــِت شکــــستـه

دقیقــــا همیـــن وقـــــتآ

انقــــدر حـ ـرف دآری کـــه فقــط میتونــی بگـ ـی :

"بیخـــیال"