آغشته می شـــــوم با بـــــوی الکل

مست می کنـــــم تا سر گیجه از تفکر نجاتـــــم دهد!

مست میکنمـــــ که جسارت ِ احساســـــاتم

سریع تـــــر از ترس ِ عـــــواقبش به زبانـــــم بیاید

همیـــــن است

تکـــــرار می شـــــوم

پی می بـــــرم به آنکه ؛

هیچ رفیقی بـــــه درد ِ درک ِ خودش نخـــــورده است 

چه برســـــد به فهمیدن ِ بی کسی هـــــای پیچیـــــده ی من!

سکوت می کنـــــم ....

و زنـــــدگی ادامه می دهد مـــــرا . . .