نِمیبَخشَمِتــ ـــ ـــ ...

هیچوَقت نِمیبَخشَمِت


بِخاطرِ زَمانهایی که بایَد میبوُدی و نَبوُدی


بِخاطِرِ روُزهایی که بی دَلیل آزارَم دادی


بِخاطِرِ شَبهایی که بَرات اَشک ریختَم و نَدیدی


بِخاطِرِ حِسّی که به بازیش گِرِفتی


بِخاطِرِ تَمومِ بی تَوَجهی هات


بِخاطِرِ بُغضهایی که بایَد دَرکِشون میکَردی و نَکَردی


بِخاطِرِ تَمومِ فَریادهایی که نَشنیده گِرِفتی


بِخاطِرِ اِشتباهاتی که اَزشون گِلِه کَردَم و نَفَهمیدی


بِخاطِرِ غُروُرِ شِکَسته ـِم


نِفرینِت نِمیکُنَم، اما


اَز خُدا میخوام که روزی کَسی تَمومِ کارهایی که با دِلَم کَردی رو با دِلِت بکنه


هَمیـــن...!!!

 


+ نوشته شده در پنج‌شنبه 17 مهر 1393 ساعت 19:44 توسط rose2013 | ارسال نظر(2)